1. Ana Sayfa
  2. Doğa
  3. Otçullar Hakkında Bilgiler: Özellikleri ve Türleri

Otçullar Hakkında Bilgiler: Özellikleri ve Türleri

Otçullar Hakkında Bilgiler Özellikleri ve Türleri

Otçullar Nedir

Otçullar kısaca, ototroflarla beslenen hayvanlar demektir. Ototrof, karbondioksiti kullanarak kendi besinini, enerjisini üreten ve aynı zamanda havaya oksijen salınımı yapan canlılardır. Bunlar arasında bitkiler, algler ve bazı bakteriler bulunur. Hayvanlar aleminde oldukça fazla otobur canlı türü bulunur. Örneğin, çekirge gibi çok küçük veya fil gibi oldukça büyük olabilirler.

Besin zinciri, ilk besin kaynağından başlayıp sonuncusu ile biten farklı organizmalar arasındaki beslenme ilişkisini tanımlayan terimdir. Örneğin, bir fare mısırı yer, baykuş ise fareyi yerse, besin zinciri bir ototrofla (mısır) başlamış ve bir etoburla (baykuş) bitmiş olur. Besin zincirleri, organizmalar arasındaki ayrıntılı ilişkileri göstermek için besin zincirine dahil edilen canlıların sayısına göre değişiklik gösterebilir. Otçullar, etçiller ve hepçiller (hem etçil hem de otçul olanlar) tarafından yenir. Besin zincirinin ortasında bir yerde bulunurlar.

Otçullar İle İlgili Genel Bilgiler

Otçullar

Birçok Farklı Bitki Türlerini Yerler

Otçullar, yedikleri bitki türlerine göre farklılık gösterir. Bazı otoburlar bir bitkinin yalnızca belirli kısımlarını yerler. Örneğin, bazı yaprak bitleri yalnızca belirli bir bitkinin özsuyuyla beslenir. Bazıları da bitkinin tamamını yiyebilir.
Otçulların yediği bitki türleri büyük ölçüde değişir. Bazı otoburlar birçok farklı bitkiyi yiyebilir. Örneğin filler ağaç kabuğu, meyve ve ot yiyebilir. Bunun gibi birçok otçul hayvan ise yalnızca belirli bir bitkiye odaklanır.

Otçullar, beslendikleri bitki türlerine göre sınıflandırılabilir. İşte en yaygın sınıflandırmalardan bazıları:

  • Granivorlar: Tohumlarla beslenen canlılar olarak tanımlanabilir. Bazı böcekler tohumların içini emerken, bazı kemirgenler ise tohumları kemirmek için ön dişlerini kullanır. Granivorlar, bitkilerin içindeki tohumları veya yer altındaki tohumları yemeyi tercih ederler.
  • Geviş getirenler: İnekler gibi geviş getiren canlılar otlarla beslenir. Çok miktarda yiyeceği tutabilen ve yiyeceklerin mideden yavaşça ağza geri gelmesini sağlayan bir vücut yapısına sahiptirler. Bu işlem, lif oranı yüksek ve besin değeri düşük olan çimenler için gereklidir. 
  • Tarayıcılar: Zürafalar gibi otçul canlılar, odunsu bitkilerin yapraklarını, meyvelerini, dallarını ve çiçeklerini yerler. Mideleri boyutlarına göre oldukça küçüktür ve bu nedenle sık sık beslenirler, kolay sindirilebilen otları tercih ederler.
  • Koyunlar gibi küçükbaş hayvanlar ise hem geviş getirenler hem de tarayıcıların bazı özelliklerine sahiptir. Çiçekleri ve küçük otları tercih etmelerine rağmen, zaman zaman lif oranı yüksek otlara da yönelirler.
  • Meyve İle Beslenenler: Bu canlılar ise diyetlerinde meyveyi tercih ederler. hem etobur hem de otobur canlıları içerebilen geniş bir tür havuzuna sahiptir.

Geniş ve Düz Dişleri Vardır

Vikipedi‘ye göre otçullar, bitkileri parçalamak için özel olarak gelişmiş dişlere sahiptir.  Bitkilerin sert, lifli kısımlarını oluşturan hücre duvarlarını aşındıran geniş yüzeylere sahip dişleri genellikle geniş ve düzdür. Bu özellik, sindirimin ağızda başlamasına sebep olur ve sindirimin diğer aşamalarını kolaylaştırır. Ek olarak hayvanın sindirim enzimleri tarafından erişilebilen yüzey alanını artırır ve bu da sindirim için gereken enerjiyi azaltır.

Özel Bir Sindirim Sistemleri Bulunur

Otçullar Hakkında Bilgiler

Otçullar kendi besin kaynaklarını üretemezler ve bunun yerine ihtiyaç duydukları enerjiyi elde etmek için diğer organizmaları tüketmek zorundadır. Otoburlar da tüm omurgalılar gibi, bitkilerin temel bileşeni olan selülozu parçalamak için gerekli enzimlere sahip değildir, bu da ihtiyaç duydukları besin maddelerinin bazılarını erişmelerini engeller.

Otçul memelilerin sindirim sistemleri, selülozu parçalayan bakterileri içerecek şekilde gelişmelidir. Birçok otçul memeli, bitkileri iki yoldan biriyle sindirir: ön bağırsak veya arka bağırsak fermantasyonu.

Ön bağırsak fermantasyonunda, bakteriler yiyecekleri işler ve hayvanın midesi tarafından sindirilmeden önce parçalar. Ön bağırsak fermantasyonunu kullanan hayvanların mideleri, midenin asit salgılayan kısmından bakterileri ayıran ve sindirimi uzatan çoklu odacıklı “mideciklere” sahiptir, böylece bakterilerin yiyeceği işlemek için yeterli zamanı olur. Geviş getirebilen canlılar, yiyeceği tekrar ağızlarına alarak bu sindirim aşamasını kolaylaştırabilirler.

Arka bağırsak fermantasyonunda, bakteriler gıdayı işler ve sindirildikten sonra bağırsağın son kısmında parçalar. Sindirimi kolaylaştırmak için yiyecekleri geri çıkarmazlar. Arka bağırsak fermantasyonunu kullanan hayvanlar arasında atlar, zebralar ve filler bulunur.

Bazı otçullar bu sindirim türlerinin hiçbirini kullanmazlar. Örneğin çekirge türleri başta olmak üzere bazı otoburlar, selülozu kolaylıkla parçalamalarını sağlayan enzimlere sahiptir ve buna ihtiyaç duymazlar.

Temel Çıkarımlar

  • Otçullar, bitkileri ve diğer ototrofları yiyen canlılardır. Ototrof canlıların bazıları fotosentez yapan bitkilerdir.
  • Otçulların beslenme ilişkileri besin zincirlerindeki etoburlarla da bağlantılıdır.
  • Pek çok otçul hayvan türü vardır. Otçullar, öncelikli olarak beslendikleri bitkilere göre sınıflandırılırlar.
  • Ek olarak otoburlar, geniş, düz dişler ve özel sindirim sistemleri dahil olmak üzere bitkileri sindirmelerini kolaylaştıran birçok özelliğe sahiptir.
Bu Yazıya Tepkiniz Ne Oldu?

Yorum Yap